Kashkool - Notes and articles by Mohsen Sadeqi


--(صفحه اصلى)--
جستجو
موضوع ها
آرشیو
  • ۱۳۸۷
  • تير
  • مرداد
  • آبان
  • آذر
  • دي
  • بهمن
  • ۱۳۸۸
  • ارديبهشت
  • خرداد
  • مرداد
  • مهر
  • آخرین نوشته ها
  • اجازات
  • به ياد آخوند خراسانی
  • مرحوم محدث قمی و کمیته مجازات
  • چند عکس از مقبره پدر شیخ بهایی
  • حسب حال و اشعار فارسیِ شیخ بهائی در تذکره ای چاپ نشده
  • نسخه ای تازه یاب از دستورالعمل شهید اول (قدس سره)
  • راه حل تازه ای برای حدیث «نیة المؤمن خیر من عمله» از علامه آشتیانی
  • اثری از شیخ بهایی در زمینه «کالبد شکافی»
  • نسخه خطی مجموعه آثار الشیعة الإمامیة کجاست؟
  • برخی ابیات تازه یاب از شیخ بهایی

  • لینک های روزانه
    سایت های دیگر
    گالری عکس
    برای ما بنویسید
    نظرات دیگران:
    حجت فروغی از تهران - سیدخندان


    چون متون ترجمه آثار شیخ بهئی آسان و قابل درک نیست! لطفا کتب شرح و... که متن .اسانتر و قابل درکتر است را معرفی کنید.

    ارسال شده در چهارشنبه ۲۳ ارديبهشت ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۳۸ قبل‏ازظهر
    سید حسن فاطمی موحد از


    جناب آقای محسن صادقی از شخصیتهای فرهنگی ارزشمند حوزه است. از بازدید چنین وبلاگی با همت ایشان خرسند شدم. بیش از اینها باید ایشان ثمره فعالیت خود را عرضه کنند.
    http://shfm.parsiblog.com/

    http://hassanabad.parsiblog.com/

    ارسال شده در جمعه ۱۶ اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۸:۵۱ بعدازظهر
    بصیر محمدی از


    جناب سید اولا ایشان ادای صحت نکرده اند که شما به ایشان چنین اشکال گرفته اید بلکه فقط سندی ارائه کرده اند ثانیا فرموده اید حضرت امام فقط یکبار به این مسجد مشرف شده اند ما از منبع دیگری شنیده ایم که ایشان به این مسجد معتقد بوده اند البته قابل ذکر است که فعل عالم در نفی یا اثبات مطلبی بر مردم حجت نیست اگر شما می خواهید بگویید چون امام به این مسجد عنایت نداشته اند پس نمی توان سندیت این مسجد را پذیرفت ما می گوییم شیخ بهایی و مجلسی اول و فیض گاشانی و فرزند فیض هم از علما هستند چرا فعل آنان را نپذیریم ثالثا در کلام علم الهدی آمده است گه این دو بزرگوار به این مسجد مشرف می شدند و این حکایت دارد که همیشه این کار را می کرده اند و اتفاقی نبوده است .

    ارسال شده در پنجشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۸۷ ساعت ۹:۴۶ قبل‏ازظهر
    کاظم معقول از طبس


    برهی من هر چی در مورد خط کوفی دارید بفرستید

    ارسال شده در شنبه ۲۱ دي ۱۳۸۷ ساعت ۱۲:۱۷ بعدازظهر

    * نام کامل:
    * ایمیل:


    صفحه وب:

    محل سکونت:


    * نظر:

    کد امنیتی:
    (لطفا کد داخل تصویر را با دقت وارد کنید.)


    آمار بازدید
    بازدیدکنندگان تا کنون : ۳۷۶۶۱ نفر
    کاربران حاضر : ۱ نفر
    تعداد یادداشت ها : ۲۱
    بازدید از این یادداشت : ۹۲۱ نفر


    پر بازدیدترین یادداشت ها :


    Powered by Kateban.com
    2008-06-29

    « مطلب قبلی       صفحه اصلی       مطلب بعدی »

    نسخه ای تازه یاب از دستورالعمل شهید اول (قدس سره)

    نسخه قابل چاپ
    دستورالعملی از شیخ محمد بن مکی عاملی مشهور به شهید اول (ش 786) شامل 24 توصیه اخلاقی نقل شده است. این دستورالعمل یا وصیت، در «مجموعه رسائل شهید» (دفتر تبلیغات اسلامی، 1381ش) چاپ شده است.
    مستند این چاپ، شماره 417 روزنامه کیهان العربی (8 جمادی الاولای 1405ق) بوده است و تا کنون هیچ نسخه خطی از این وصیت در دست نبود. اما خوشبختانه اخیراً در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نسخه ای از این دستور العمل پیدا شده که مشخصات آن چنین است:
    نسخه شماره 9466 با عنوان «جُنگ نظام الدین احمد بن تاج الدین علی غفاری». این وصیت در صفحه 150/ب و 151/الف این جُنگ قرار دارد. نکته تازه ای که در این نسخه قابل توجه است این که نظام الدین احمد که از علمای قرن یازدهم هجری است این وصیت را به خط فرزند شهید اول یافته است و فرزند شهید می گوید: «آن را در میان اوراق پدرم یافتم». متن این وصیت از روی همین نسخه مقابله شد که ذیلا تصویر نسخه و متن تایپ شده آن تقدیم می شود:


    وجدت بخطّ ولد الشهيد (رحمهمها الله) و هو يذكر أنّه وجدتُه في بعض الأوراق من كتب والده (نضّر الله وجهه):
    هذه وصيّة العبد الضعيف، كاتب هذه الأحرف، محمّد بن مكّي - تاب الله عليه توبة نَصوحاً، وكان من هفواته وزلّاته صَفوحاً - إلى إخوانه في الله، وأحبّائه للّه، يبدأ بنفسه، ثمّ بهم، وهي مشتملة على أُمور:
    أوّلها: تقوى الله تعالى فيما يأتون ويذرون، ومراقبته و مخافته، والحياء منه في الخلوات.
    وثانيها: ذكره بالقلب على كلّ حالٍ، وباللسان في مُعظم الأحوال.
    وثالثها: التوكّل عليه، وتفويض الأُمور إليه، والإلجاء عند كلّ مهمّ إليه.
    ورابعها: التمسّك بشرائع الدين، فلايخرج عنها شعرة؛ لئلّا تحصل الضلالة.
    وخامسها: المباشرة على الفرائض من الأفعال والتروك، بحسب ماجاءت به الشريعة المطهّرة.
    وسادسها: الاستكثار من النوافل، بحسب الجهد والطاقة والفراغ والصحّة، وخصوصاً الصلوات المندوبة فإنّها خير موضوعٍ، ومايقرّب العبد إلى الله تعالى بعد المعرفة بأفضل منها، و خصوصاً الليليّة منها.
    وسابعها: كفّ اللسان عن الهذر والغيبة والنميمة واللغو. وكفّ السمع عن اللغو، وعن سماع كلّ ما لافائدة فيه، دينيّة أو دنيويّة. وكفّ الأعضاء عن جميع مايكرهه الله تعالى منه.
    وثامنها: الزهد في الدنيا بالمرّة، والاقتصار في البلغة منها، والقوت من حلّه، و مهما أمكن الاستغناء عن الناس فليفعل؛ فإنّ الحاجة إليهم الذلّ الحاضر.
    وتاسعها: دوام ذكر الموت، والاستعداد لنزوله. وليكن في كلّ يومٍ عشرين مرّة، حتّى يصير نصب العين.
    وعاشرها: محاسبة النفس عند الصباح والمساء على ما سلف منها، فإن كان خيراً استكثر منه، وإن كان شرّاً رجع عنه.
    وحادي عشرها: دوام الاستغفار بالقلب واللسان. وصورته: «اللهمّ اغفرلي، فإنّي أستغفرك و أتوب إليك». ومن وصيّة لقمان لابنه، أن يكثر من: «اللهمّ اغفرلي» فإنّ للّه أوقاتاً لا يردّ فيها سائلاً.
    وثاني عشرها: الأمر بالمعروف، والنهي عن المنكر مهما استطاع، على ماهو مرتّب شرعاً.
    وثالث عشرها: مساعدة الإخوان، والتعرّض لحوائجهم، بحسب الحاجة والمُكنة. وخصوصاً الذُرّيّة العلويّة، والسُلالة الفاطميّة.
    ورابع عشرها: التعظيم لأمر الله تعالى، والتعظيم لعلماء الدين وأهل التقوى من المؤمنين.
    وخامس عشرها: الرضى بالواقع، وأن لايتمنّى ما لايدرى أهو خيره، أو لا، ودوام الشكر على كلّ حالٍ.
    وسادس عشرها: الصبر في المواطن؛ فإنّه رأس الإيمان.
    وسابع عشرها: دوام الدعاء بتعجيل الفرج؛ فإنّه من مهمّات الدين.
    وثامن عشرها: دوام دراسة العلم مطالعةً وقراءةً وتدريساً وتعليماً و تعلّماً. ولاتأخذ فيه لومةُ لائمٍ.
    وتاسع عشرها: الإخلاص في الأعمال؛ فإنّه لايقبل إلّا ما كان خالصاً صافياً. والرياء في العبادة شرك (نعوذ بالله منه).
    وعشرونها: صلة الأرحام، ولو بالسلام إن لم يمكن غيره.
    وحادي عشرونها: زيارة الإخوان في الله تعالى، ومذاكرتهم في أُمور الآخرة.
    وثاني عشرونها: أن لايدع وقتاً يمضي بغير فائدة دينيّة أو دنيويّة.
    وثالث عشرونها: أن لايكثروا في الرخص، والأخذ بها، والتوسعة. ولايكثروا التشديد على أنفسهم في التكليف. بل يكون بين ذلك قواماً.
    ورابع عشرونها: معاشرة الناس بما يعرفون والإعراض عمّا ينكرون، وحُسن الخلق، وكظم الغيظ، والتواضع بهم، وسؤال الله تعالى أن يصلحهم ويصلح لهم.
    وملاك هذه الأُمور كلّها تقوى الله،و دوام مراقبته. والسلام عليهم جميعاً، والحمد للّه وحده، وصلّى الله على محمّد وآله أجمعين.

    ارسال شده توسط محسن صادقی در تاريخ يكشنبه 20 بهمن 1387 ساعت 1:55 بعدازظهر (نظر بدهید)


    لینک ثابت این یادداشت:



     
    ارسال نظر

    کد امنیتی:
    (لطفا کد داخل تصویر را با دقت وارد کنید.)


    Kashkool - Notes and articles by Mohsen Sadeqi. Powered by Kateban.com